۲۶ مهر ۱۳۹۶

نسخه آزمایشی

اشکها و ناله های امام صادق (علیه السلام) در فراق امام زمان حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه)

اشکها و ناله های امام صادق(علیه السلام) در فراق امام زمان حضرت مهدی(عج الله تعالی فرجه)

 

با مروري اجمالي بر رواياتي كه از اهل بيت عصمت و طهارت در زمينه موضوع غيبت و انتظار رسيده است، به روشني مي توان دريافت كه همة آنها عاشقانه در انتظار ظهور امام مهدي( ع) بوده و در اين انتظار با تمام وجود مي سوخته اند. 1

 

در اين ميان حكايت ندبه ها و ناله هايي كه امام صادق( ع) در فراق ششمين فرزند از نسل خود داشته اند، از همه خواندني تر است.

 

 آن حضرت گاه مشتاقانه از زمان ظهور آخرين حجت خدا صحبت ميكند و به حال كساني كه آن زمان را درك ميكنند، رشك مي برد و ميفرمايد:

 فطوبي لمن أدرك ذلك الزّمان. 2

 خوشا به حال كسي كه آن زمان را دريابد.

 

 گاه نيز عاشقانه آرزوي درك زمان آن حضرت را ميكند و مي فرمايد:

 و لو أدركته لخدمته أي  ام حياتي. 3

 اگر زمان [ ظهور] او را درك مي كردم همة عمرم را در خدمتش مي گذراندم.

 

 و گاه با مشاهده شرايط غيبت آن حضرت از خود بي خود شده و سيل اشك از ديدگان جاري ميسازد:

« سدير صيرفي » مي گويد: خدمت امام صادق( ع) رسيديم و ديديم كه آن حضرت بر روي خاك ها نشسته جامه اي  بي يقه و آستين كوتاه بر تن كرده و همانند مادر فرزند مرده در حال گريه و زاري است. سراسر وجود او را حزن و اندوه فرا گرفته بود؛ آثار غم و اندوه در صورتش ظاهر گشته بود؛ رنگ چهرة او به كلّي دگرگون شده بود، سيل اشك از دل پر خون و قلب پر التهاب او برخاسته بود و بر گونه هايش فرو مي ريخت و در اين حال اين گونه زمزمه مي كرد:

 سيدي غيبتك نفت رقادي و ضيقت علي مهادي، و ابتزّت منّي راحة فؤادي…

 اي آقا و سرور من! غيبت تو خواب از ديدگانم ربوده، عرصه را بر من تنگ نموده و آسايش و آرامش را از قلبم گرفته است.

 

 سدير ميگويد:

 هنگامي كه امام صادق( ع) را اين چنين پريشان ديديم، دل هايمان آتش گرفت و هوش از سرمان پريد كه چه مصيبت جانكاهي براي حجت خدا روي داده و چه فاجعة اسفباري بر او وارد شده است.

 عرض كرديم:  اي فرزند بهترين خلايق! چه حادثه اي بر شما روي آورده كه اين چنين سيل اشك از ديدگانتان فرو ميريزد و اشك چون باران بهاري بر چهره تان سرازير مي شود؟ چه فاجعه اي شما را اين چنين بر سوگ نشانده است؟

 

 امام صادق( ع) چون بيد لرزيد و نفسهاي مباركش به شماره افتاد، آنگاه آهي عميق به پهناي قفسة سينه از اعماق دل بركشيد و به ما روي كرد و فرمود:

صبح امروز كتاب جهان در بر دارد. اين كتاب را خداوند به پيامبر خويش و پيشوايان معصوم از تبار او اختصاص داده است. در اين كتاب، تولد، غيبت،  درازي غيبت و ديرزيستي قائم ما و گرفتاري باورداران در آن زمان، راه يافتن شك  و ترديد در دل مردم در اثر طول غيبت و مرتد شدن مردم از آيين مقدس اسلام را خواندم و ديدم كه چگونه رشتة ولايت را كه خداوند در گردن هر انساني قرار داده است،  مي گسلند و از زمرة اسلام بيرون مي روند، دلم به حال مردم آن زمان سوخت و امواج غم و اندوه بر پيكرم فرو ريخت. 4

 

 دعاي شريف ندبه كه از امام صادق( ع) نقل شده است، شاهد ديگري بر سوز و گداز آن حضرت در غيبت و فراق قائم آل محمد( ع) و منجي موعود جهان اسلام است. در پايان جا دارد از خود بپرسيم آيا ذره اي از آن سوز و گداز و اندوه فراق كه در قلب هاي همة معصومان به ويژه امام صادق( ع) بوده است تا آنجا كه خواب و آرامش را از آنها ميربوده و زندگي را بر آنها دشوار ميساخته است، در دل ما وجود دارد؟ آيا هيچ شده است كه در خلوت خود بر فتنه ها، مصيبت ها، انحراف ها و… كه در زمان غيبت گريبانگير اهل ايمان ميشود، گريه كنيم؟ آيا تاكنون اتفاق افتاده است كه با همة وجود سنگيني مصيبت غيبت را درك كنيم و در نبود امام زمانمان از ته دل ناله سر دهيم؛ نالة مادري كه عزيز خود را از دست داده است؟


 1 . براي مطالعة نمونه هايي از ندبه هاي پيشوايان معصوم در فراق امام مهدي( ع) ر ك: مهدي پور، علي اكبر، با دعاي ندبه در پگاه جمعه، صص 13  . 27

 2 . مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ج 51 ، ص . 144

 3 . نعماني، ابن ابي زينب محمد بن ابراهيم، كتاب الغيبة، ص . 245

 . 4 . طوسي، محمد بن حسن، كتاب الغيبة، ص 167

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به دلیل جلوگیری از ارسال هرزنامه ها لطفا به معادله امنیتی پاسخ دهید *