۲۹ دی ۱۳۹۶

نسخه آزمایشی

شبی در صحرا

شرح حال اصحاب حضرت امیر المومنین علی علیه السلام : کمیل : شبی در صحرا

كميل مي گويد: شبي(1) اميرالمومنين عليه السلام دست مرا گرفت و با خود به صحرا برد، چون به بيرون شهر رسيد، نخست آهي بلند كشيد مانند آه كشيدن اندوه رسيده، سپس خطاب به من فرمود:
يا كميل، ان هذه القلوب اوعيه فخيرها اوعاها فاحفظ عني ما اقول لك؛
اي كميل، اين دل ها خزانه ها و ظرف هايي است كه بهترين آن، فراگيرنده ترين آنهاست (كه ظرفيت بيشتري براي نگهداري علم و دانش داشته باشند) بنابراين آنچه را به تو مي گويم از من به خاطر بسپار.
سپس امير مومنان چون استادي زبردست كه از روحيات مردم آگاهي كامل دارد، مردم را اين گونه تقسيم كرد و فرمود:
الناس ثلاثه: عالم رباني و متعلم علي سبيل نجاه، و همج رعاع، اتباع كل ناعق، يميلون مع كل ريح، لم يستضييوا بنور العلم، و لم يلجاوا الي ركن وثيق؛
مردم سه دسته اند: داناي خداشناس، طالب علم و دانش جويي كه در راه رستگاري كوشاست و سوم افراد نادان و بي سروپايي كه چون پشه اند و از هر صدايي پيروي كرده و با هر بادي حركت مي كنند. همان هايي كه از نور علم بهره اي نبرده و به ستون محكمي تكيه نزده اند.
آن گاه امام عليه السلام به تفاوت ميان علم و مال پرداخت و درباره ثمرات علم و نيز علم خود و انواع جويندگان علم و… اشاره فرمود.(2).
*****
در تاريخ نامي از شب و روز نيامده، ولي به نظر مي رسد اين تعاليم روحاني و معنوي در تاريكي شب صورت گرفته است.
عقد الفريد، ج 2، ص 212؛ نهج البلاغه، حكمت 147 و در ترجمه عبارات از شرح ابن ابي الحديد، ج 18، ص 348 – 352.

 

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به دلیل جلوگیری از ارسال هرزنامه ها لطفا به معادله امنیتی پاسخ دهید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.