۲۹ دی ۱۳۹۶

نسخه آزمایشی

اشاره

شرح حال اصحاب حضرت امیر المومنین علی علیه السلام : عمار یاسر : اشاره

عمار فرزند «ياسر بن كتابه بن قيس عنبسي» از قبيله مذحج و كنيه اش «ابو يقظان» و هم پيمان بني مخزوم است. او از اصحاب و ياران مخلص پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و امير مومنان عليه السلام و يكي از اركان اربعه(1) به شمار مي آيد.

پدر عمار، جناب ياسر و مادرش سميه هر دو از سابقين در اسلام به شمار مي آيند و از نخستين شهيدان صدر اسلام مي باشند كه پس از تحمل رنج و محنت فراوان زير شكنجه هاي شكننده قريش به درجه رفيع شهادت نايل آمدند.
عمار خود در سن سي و چند سالگي مسلمان شد و در راه اسلام و ايمانش شكنجه هاي بسيار متحمل گرديد. او نخستين موسس و اولين بنيان گذار مسجد در صدر اسلام بود، زيرا مسجد قبا را او تاسيس كرد.(2).
اين خاندان پاك و با فضيلت به جرم ايمان و اسلام كه آورده بودند، تحت شديدترين شكنجه هاي كفار مكه قرار گرفتند تا سرانجام پدر و مادرش زير شكنجه آنها جان دادند ولي عمار با تظاهر به كفر و شرك در حالي كه قلبش مطمين به ايمان بود، از مرگ نجات يافت.(3).
عمار از جمله كساني است كه به حبشه هجرت كرد و به هر دو قبله نماز خواند و از نخستين مهاجران به مدينه بود، سپس در جنگ بدر و ساير جنگ هاي صدر اسلام و غزوه هاي رسول خدا صلي الله عليه و آله شركت جست. پس از رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله او در جنگ يمامه هم حاضر شد و در آن جنگ پايداري كرد و يك گوش او نيز قطع شد.
عبدالله بن عمر مي گويد: روز جنگ يمامه، عمار را ديدم كه بر فراز صخره اي از كوه برآمده قرار گرفته و فرياد مي زند: اي گروه مسلمانان، آيا از بهشت مي گريز يد، من عمار ياسرم پيش من آييد؛ در همان حال به گوش بريده او مي نگريستم كه روي زمين افتاده بود و مي جهيد. ابن عمر مي افزايد: عمار شخصي بيش از اندازه كشيده قامت و داراي چشماني شهلا و فراخ شانه بود و موهاي سپيد داشت و آن را رنگ نمي كرد(4).
عمار يكي از مخالفين سرسخت «عثمان بن عفان» خليفه سوم بود و جزو كساني بود كه بر او شوريد و در قتل او كمك نمود و از اقرار بر اين عمل باك نداشت و بر آن پا مي فشرد.
وي از ياران فدايي و جان نثار مولا امير المومنين عليه السلام بود و در جنگ جمل در ركاب حضرتش جنگيد و در جنگ صفين شركت نمود و در همان جنگ در ماه ربيع الآخر سال 37 هجري در سن 91 يا 92 و به قولي 93 يا 94 سالگي به دست سپاهيان معاويه به شهادت رسيد. امير مومنان عليه السلام او را در جامه هايش بدون اين كه غسل دهد، به خاك سپرد، روش حضرت با شهيدان در صفين همين بود كه فقط بر آنان نماز مي گزارد و دفن مي كرد و غسل و كفن نمي نمود.(5).
*****
ر. ك: همين كتاب، ج 1، ص 81.
ر. ك: اسد الغابه، ج 4، ص 43؛ شرح ابن ابي الحديد، ج 10، ص 10.
ر. ك: اسد الغابه، ج 4، ص 44؛ طبقات الكبري، ج 3، ص 249؛ سفينه البحار، ج 1، ص 664.
شرح ابن ابي الحديد، ج 10، ص 102.
ر. ك: اسد الغابه، ج 4، ص 47 – 44؛ شرح ابن ابي الحديد، ج 10، ص 106 – 103.

 

 


مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به دلیل جلوگیری از ارسال هرزنامه ها لطفا به معادله امنیتی پاسخ دهید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.